Hittegolf

Het was vandaag zo warm in mijn kantoortuin dat ik de middag vruj-af heb genomen. Maar omdat die uren volgende week weer ingehaald moeten worden en de vooruitzichten tropisch zijn, heb ik een ventilator aangeschaft.

Eigenlijk wilde ik een leuke retro bij de Hema kopen. Ik had hem bij Wieneke gezien. Maar hij maakte een beetje te veel geluid om prettig bij te werken. Dus het is een saaie van de BCC geworden. Maar wel lekker koel!

Zomaar een dinsdag

Na mijn culinaire vrijdag werd het stil. We moesten uitbuiken. Maar inmiddels is het alweer dinsdag en gaan we vanavond met vriend Bas uit eten. Ja, je moet toch in vorm zien te blijven. En we hebben een inhaalslag te maken van een aantal maanden.

Maar eerst riep onze hartelap Ouranos dat zijn harde brokjes bijna op zijn. Aangezien O op leeftijd is en zijn nieren niet optimaal meer functioneren, betekent dat een loopje naar de dierenarts om eiwitarm voedsel te kopen. Volgens de dierenarts levert hem dat zeker een extra levensjaar op, dus kleine moeite, groot plezier.

Onderweg kwam ik langs het mini-jachthaventje bij de (zuidelijke) Kolk. Altijd gezellig, water en bootjes. Daarna viel mij oog op een wel heel mooie reclame voor Delft op een busje.

En thuisgekomen lagen onze medailles van de Alternatieve Vierdaagse in de brievenbus. Gegraveerd met naam en toenaam en dat we ieder 60 kilometer per dag hebben afgelegd. Oh nee, het was iets minder allemaal. En ook niet gegraveerd. Toch niet gek op zomaar een dinsdag.

Culinaire vrijdag

Gisteren was het eten geblazen. Ik had met mijn zus afgesproken om samen te lunchen in Leiden, bij Woods. Het was een enorm gedoe om er te komen, want een van de belangrijke bruggen over de Vliet was afgesloten. We stonden vanaf de begraafplaats (waar we even het graf van onze ouders hadden bezocht. Alles zag er mooi uit, maar er woont wel een mol naast) in de file.

Maar ons (on)geduld werd beloond met een fantastisch plekje aan het water en een heerlijke lunch. Dat het verder ook nog gezellig was, is geen verrassing, maar wel belangrijk.

’s Avonds hadden we een eetafspraak met vrienden. We hadden een tafeltje gereserveerd bij Nayolie in Voorschoten. Niks ten nadele van Voorschoten, maar het is een vrij onbetekenend dorp. Je verwacht er geen bijzondere horeca eigenlijk. Nayolie daarentegen is een heel speciaal restaurant. De chefkok Kelvin Lin krijgt waar hij ook een restaurant opent, zulke goede recensies dat hij daarna overstroomd wordt door gasten. En terecht. In 2019 was hij net neergestreken in Voorschoten en hij won de Gouden Pollepel van het AD al.

Hij houdt het heel kleinschalig in verband met corona, dus er zijn 3 tefeltjes per avond. We boften gisteren natuurlijk enorm met het weer en zaten heerlijk op het Kerkplein tussen de kerk en de HEMA 😀. Van 19 tot 24 uur genoten we van overheerlijke Aziatische gerechtjes met bijpassende wijnen. Het was bijzonderder dan wat ik ooit ergens anders heb gegeten. Kelvin combineert allerlei smaken in één gerecht, zoekt er de beste wijn bij en het is allemaal even heerlijk.

De dag eindigde met een fietstocht van Voorschoten weer terug naar Delft. En dat was heel fijn na al dat voedsel dat ik had verstouwd. Het was nog ruim 25 graden, echt heerlijk fietsen langs het Rijn-Schiekanaal. Wat een heerlijke dag!

Alternatieve Vierdaagse – laatste dag

Het is alweer even geleden, maar afgelopen vrijdag liepen we de laatste etappe van onze Alternatieve Vierdaagse. Om rustig te beginnen gingen we per trein naar Den Haag om bij Bever inkopen te doen. Pieter moest nog een jas hebben en ik was op zoek naar een wandelbroek. Broek was lastig, maar gelukkig vond ik veel andere dingen die echt nodig heb. Waaronder een reuze handig, onmisbaar, liefde-op-het-eerste-gezicht rugzakje.

Het schattige rugzakje

Daarna was het lunchtijd. Gelukkig wisten we een leuk Italiaans restaurant aan het Noordeinde waar het goed eten is. Ik ben wel meteen genezen van mijn wens om nog eens in Den Haag te gaan wonen. Ondanks de leuke huizen die ik he. Gezien. Het is dat ik me niet snel erger (kuch), maar het was vrij dramatisch snobistisch wat daar ook zat te lunchen.

De Italiaan
Een van de leuke huizen…

En toen begon de terugreis, want we gingen naar huis wandelen. Omdat de waardeloze prul wandelapp het nu helemaal had begeven, liepen we een beetje in het wildeweg. Eerst hartje Den Haag waar mijn oog natuurlijk toch weer getrokken werd door giraffen in een etalage. Hoewel ik ze al 30 jaar niet meer verzamel, ben ik zeer getraind op vlekken met een lange nek.

De girafffen

De rest van de route was niet echt heel bijzonder. Via Rijswijk en het Wilhelminapark naar Delft. Kort samengevat: lekker gewandeld.

Jeugdfoto’s van mijn moeder

Op haar sterfdag (nu twee jaar geleden) een paar foto’s van mijn moeder. De eerste foto die er van haar is voor zo ver ik weet, samen met haar twee oudere zusjes. Een foto waarop ze een jaar of 16 moet zijn. Dan de eerste foto van ons samen. Nog een vroege gezinsfoto’s zoals gewoonlijk zonder de fotograaf (mijn vader). Omdat goed te maken hun trouwfoto uit 1953. En afsluitend haar laatste kerst.

Morgen een verslagje van de laatste dag van de Alternatieve Vierdaagse.

Alternatieve Vierdaagse – dag 3

Omdat ik een kantoordag had, was het plan dat Pieter zich daar aan het eind van de middag zou melden. De wandeling van de derde dag leidde naar huis. Via de kortste weg is dat 6,5 kilometer, dus er moest een beetje om gelopen worden. Gelukkig had ik tussen de middag al gelunchwandeld met mijn team: rondje rond de plas van Reef, toch al gauw 3 kilometer 😀

De waardeloze wandelapp klapte er dit keer al op het eerste kruispunt bij De Stichting uit, dus we liepen gewoon maar zelfstandig. Een paar woonwijkjes door die ik nog niet gezien had en waar autobezit bijzonder belangrijk is. Getuige de tweede auto die in de voortuin geparkeerd stond. We passeerden een eenzaam bordje van een onbekende gele wandeling, een hart in de Dorpsstraat van Nootdorp en een schattig bruggetje.

Het laaste deel van de tocht was bekend terrein, het vertrouwde Delftse Hout. Langs het schattige huisje waar ik later wil gaan wonen en alweer thuis. Om de kok te ontlasten gingen we eten bij Einstein waar in de gang nog een überschattig fonteintje hangt geknipt voor in dat huisje.

13 kilometer op de teller. Nog één dag te gaan.

Alternatieve Vierdaagse – dag 2

Vandaag meer een stadse route uitgezet. We liepen eerst de Markt over waar het best weer druk is. Een toeristische koets kruiste ons pad.

Daarna naar de andere kant van het spoor en door de Hof Van Delft, een gewilde jaren-30 wijk, naar het Wilhelminapark. Een prachtige, grote treurwilg en twee beelden troffen mijn oog en het oog van de camera.

Onder de Provincialeweg door en langs de aanleunwoningen waar mijn oma – nadat opa was overleden – vanaf eind jaren 70 tot halverwege de jaren 90 heeft gewoond. Jeugdsentiment.

Daarna wat meer naar buiten naar een relatief nieuwe wijk, Harnaschpolder. Voor deze wijk is een aantal bruggen ontworpen met bijzondere leuningen. In de leuningen zijn teksten verwerkt over geschiedenis en landschap. We kwamen ook een paar bankjes tegen met dergelijke teksten.

En toen klapte de wandelapp eruit 😢. Verdwenen de afgelegde 5 kilometer. Gelukkig bleek thuisgekomen dat je de afgelegde afstand ook handmatig kunt invoeren.

Voort ging het langs een landelijk gelegen pad. Zo landelijk dat er een aap in de achtertuin van een van de huizen woont. En natuurlijk liepen we (zonder route inmiddels) ook nog een keertje dood.

Uiteindelijk kwamen we bij het station uit. Op de foto zie je – als je je best doet – het nieuwe station en het oude gebroederlijk naast elkaar. Een zee van bloemen bij het terras van het restaurant dat in het oude stationsgebouw is gevestigd. Wel een verschil met de spuuglelijke letters die aangeven dat er naast het oude en het nieuwe station een studentenhotel is verrezen. En door liepen we naar huis 😀. 10,5 kilometer! Morgen weer.

Alternatieve Vierdaagse – dag 1

De echte Vierdaagse gaat niet door, maar dat vind ik helemaal niet erg. Zoals vriendin N al zei: “Dat is niks voor jou. Veel te massaal.” Liet ze nog buiten beschouwing dat ik echt geen 40 kilometer ga lopen. Per dag. Vier dagen lang.

Maar er is een leuk alternatief bedacht en dat past mij veel beter. Vier dagen lang elke dag een zelfgekozen afstand lopen op een zelfgekozen lokatie. Ik meldde mij aan en kreeg Pieter zo ver dat hij meeloopt. We doen de 10 kilometer, dus dat is na het werk goed te doen.

Vandaag de eerste dag. Je bleek zelf de route uit te moeten zetten, maar dat was niet heel ingewikkeld. Van knooppunt naar knooppunt. We begonnen vandaag min of meer bekend met een Delftse Houtwandeling. Maar toch kwamen we weer op plekken waar we niet eerder hadden gewandeld.

De route app bevalt wel op een paar kleine puntjes na, zoals een weggetje dat niet bestond en een bruggetje dat ik over het hoofd zag (oké, dat lag niet aan de app). Onderweg kwamen we koeien tegen, een bizonrat, een veldmuisje, paarden (niet op de foto allemaal), echte eenden en nepeenden en een clownsmasker.

Al met al was het uiteindelijk 13,2 km 🙀, maar we hebben lekker gewandeld. Morgen weer.

Coronacadeautjes

Ergens in Nederland moet iemand erg rijk zijn geworden door corona aan te grijpen en werkgevers erop te wijzen dat zij hun werknemers moeten belonen voor het verschrikkelijke thuiswerken.

Dat moest even op gang komen. Helemaal in het begin van de lockdown kreeg ik van mijn werkgever een mooie bos tulpen. De MT-leden kwamen ze zelf op anderhalve meter afstand bij iedereen thuis overhandigen. Was geen reclamebureautje aan te pas gekomen: zelf bedacht, zelf uitgevoerd. Helemaal prima.

Bij Pieters werkgever is een en ander aan gejaagd door een professional denk ik. Het duurde een tijdje, maar toen kwam de geschenkenstroom op gang: een legpuzzel van een van de gebouwen, zonnenbloemzaad en eergisteren een leuk pennenblikje met daarin twee flesjes zonnen rand vermomd als pen. Meteen ingepikt door mij natuurlijk.

Ik vroeg mij wel af of ikzelf ook nog een keer in de prijzen zou vallen en ja hoor, gisteren viel er een vrij dikke envelop in de bus. Gauw gauw uitpakken. Huh? Wat is dat?? Toedeledoki, een badmuts 😱. Van de Feestcommissie, niet van onze directeur gelukkig. En gezien de opdruk restanten van een oud evenement. Dat is wel weer positief natuurlijk: geen geld verspillen van donateurs!