Kerstavonddiner

Gisteravond voor het eerst in 100 jaar ging Pieter niet zingen in de kerstnachtdienst. Daar moest van geprofiteerd worden, dus we hebben een “You’ll be Home for Christmas kerstmenu” besteld. Vijf gangen waarbij elk gerecht door een ander Delfts restaurant is bereid. Op een na allemaal restaurants waar wij regelmatig komen. Zo helpen we in één klap vijf tenten de coronawinter door 😀.

Wat aten wij? Dat is te zien op het menu (foto 1). Het was allemaal erg lekker (getuige de overige foto’s). Ik kan niet goed kiezen, maar misschien waren de amuses het allerlekkerst. Of het voorgerecht? Beide op de hielen gezeten door de volgende gerechten. Kortom, een perfect kerstdiner!

En zojuist hebben we de kilo’s er weer afgelopen. Jammer genoeg ging het net plenzen, dus daar heb ik geen foto’s van gemaakt.

Kerstvakantie

Tijdje niet actief geweest, maar ik ga weer opstarten.

Omdat het nu kerstvakantie is in huize Kalkman ben ik een nieuw project gestraft: het haken van een mand om het lege glaswerk in te bewaren en naar de glasbak te vervoeren. Nadat ik tot drie keer toe de bodem heb moeten uithalen, omdat ik het patroon niet erg duidelijk vond, ben ik nu lekker op streek 😀.

Wandeling over de TU-campus

Ik ben een beetje druk geweest en de blog is er bij ingeschoten. We make ook niet echt veel mee in deze tijd. Vroeg de gordijnn dicht en de kaarsjes aan, zal ik maar zeggen.

Maar vorige week hebben we nog door de TU-wijk gelopen. Het wordt daar steeds mooier en gezelliger. Een paar foto’s om dat te illustreren.

3x3x3

Is 27 jaar getrouwd. Gisteren om precies te zijn. En het was bijna net zulk mooi weer als 27 jaar geleden. Toen konden we in de stralende zon vanuit huis naar het stadhuis wandelen en vervolgens naar de Lutherse kerk. Onderweg mooie foto’s bij de Oude Kerk. Het was een supermooie dag.

Gisteren hebben we maar weer een rondje Delftse Hout gewandeld, een boomkabouter gespot en teruggedacht aan onze totaal verregende huwelijksreis in Luxemburg.

’s Avonds bezorgde Elea een overheerlijk 4-gangendiner bij ons thuis. Zo kun je zelfs in de lockdown van je trouwdag genieten 😀.

November

November

Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is alengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan de tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.

J.C. Bloem, Media vita, 1931

Thuis uit eten

Na een weekeind met hoofdpijn, misselijk- en duizeligheid was ik zondag weer redelijk opgeknapt. Wij hadden zaterdag een bestelling gedaan bij Einstein, maar zaterdag was ik niet echt into lekker eten. Vandaag gelukkig wel. De foto’s spreken voor zich. Het was heerlijk!

Kijktip: Kijk op Delft

Afgelopen week is er een docuserie van 6 afleveringen begonnen op TVWest: Kijk op Delft. Het wordt op woensdagavond uitgezonden, maar je kunt natuurlijk ook via de website kijken als je een aflevering hebt gemist. Wij zagen gisteren op die manier de eerste uitzending.

Elke aflevering heeft zijn eigen onderwerp. De presentator/maker van de serie is Paul van Berkel, geboren en getogen in Delft. Hij gaat op zoek naar de belangrijkste verhalen van de stad. Experts van Erfgoed Delft, die alles weten van de archeologie, de archieven en de monumenten van de stad spelen een belangrijke rol, in elk geval in de eerste aflevering. Die ging over de groei van Delft. Het was heel erg interessant om een aantal oude kaarten van Delft te zien in het stadsarchief. De oudste kaart toonde een piepklein centrum (ongeveer van de Oude Delft naar de Markt) midden in het groen. En elke honderd jaar zag je de groei. Totdat er niet meer buiten de stadsgrenzen gebouwd kan worden en de stad vooral de hoogte in moest om alle inwoners te kunnen huisvesten.

Al wonen wij al bijna 30 jaar in Delft, deze 25 minuten leverden ons al 3 nieuwe weetjes op. We zagen een replica van een middeleeuwse dakruiter bij het Gemeenlandshuis van het Hoogheemraadschap (en het origineel, maar dat is normaliter goed opgeborgen). Zo’n dakruiter (een beeldje op een nokpan) geeft aan dat er een belangrijk man in dat huis woonde. Dat klopte, het was Jan de Huyter, schout, baljuw, dijkgraaf en hoogheemraad van Delft. Verder leerde ik dat Delft ooit een van de zes VOC-Kamers was. Ik geloof dat we daar niet trots meer op mogen zijn. En als 3e nieuws gaat er een nieuwe wijk gebouwd worden langs de Schie. De drukke weg die daar nu loopt richting Kruithuis zal verlegd worden. Zodoende kunnen wij in de toekomst over een rustig jaagpad langs de Schie wandelen.

Ik verheug mij nu al op de volgende vijf afleveringen! Die gaan ook weer heel veel nieuwe kennis over Delft opleveren verwacht ik.

Lockdowngewoonte

Met de hernieuwde lockdown heb ik mijn oude gewoonte weer opgepakt van het dagelijks wandelen in het Delftse Hout. Vandaag was het wel heel erg lekker weer en omdat ik niet hoefde te werken, is het een groot blokje om geworden.

Heerlijk om zo vanuit huis de natuur in te lopen. Nou ja, binnen 10 minuutjes ben je er. Zeker nu de voordelen van in het centrum wonen even grotendeels geblokkeerd zijn, geniet ik er extra van.

En toch zijn er kabouters

Een van mijn favoriete kinderboeken was En toch zijn er kabouters. Omdat mijn zus er heilig van overtuigd was dat deze kleine wezens bestonden, bleef ik altijd een beetje twijfelen. En als je dan een boek hebt met die titel, kan je bijna niet anders dan er ook een beetje in geloven.

De laatste tijd kom ik veel tekens tegen dat mij. Zus toch gelijk had en ik ten onrechte het bestaan van kabouters ontkende. En kijk, vandaag is het definitieve bewijs geleverd: ze bestaan en ze wonen in Delft. Hier vlakbij in de tuin van de Nieuwe Kerk.

Theater

Gisteren bezochten we voor het eerst sinds afgelopen maart theater De Veste weer eens. De voorstelling van Spinvis, die eigenlijk ergens in mei gepland was, werd gisteren twee keer gedaan. Eentje ’s middags en eentje ’s avonds. Wij waren gelukkig voor de avondvoorstelling ingeloot.

Het was raar en fijn om weer in het theater te zijn. Na binnenkomst moest je aan een tafeltje gaan zitten dat keurig in een witomrand vierkant was geplaatst. Het was onderdeel van een kunstproject: zwarte blokken geven de afstand aan, het witte vierkant waar je tafel in staat de beslotenheid en op tafel een lamp en een plant voor de gezelligheid. Ook op de muren zijn zwarte lijnen terug te vinden om er een geheel van te maken. Dit is overigens geheel mijn eigen interpretatie van het geheel. De lokale kunstenaars Frans van der Horst (ruimtelijk vormgever) en Micha de Bie (tape art kunstenaar) hebben het gemaakt. En het heet Thuiskomen.

Aan tafel kan je een drankje bestellen en op een gegeven moment mag iedereen – met drankje – per stel of familie naar binnen. Ook daar is de afstand keurig gegarandeerd. Steeds een rij leeg en per rij een aantal stoelen open tussen de verschillende huishoudens. Om dat duidelijk te maken zijn er tafeltjes geinstalleerd. Ook handig voor dat drankje :-).

Spinvis was prachtig. Mooie liedjes, geweldige combinatie van stemmen (Erik de Jong en Saartje Van Camp) en een aardige hoeveelheid muziekinstrumenten die zij bespeelden.

Ik ben blij dat er weer wat theaterbezoek mogelijk is. Ik heb het echt gemist! Nu maar hopen dat we eind oktober weer kunnen.