Kort lontje

Het is mij vandaag voor het eerst in mijn leven (en waarschijnlijk ook voor het laatst) overkomen dat mij de toegang tot een winkel ontzegd is. Dankzij mijn korte lontje, denk ik. Het begon vrij onschuldig met het ophalen van een pakketje dat DHL had verzuimd gisteren te bezorgen. Op zich was dat al wel irritant, want ik was er speciaal voor thuis gebleven.

Bij het afhaalpunt wilde ik meteen twee recyclezakken met nespressocupjes terug laten sturen. Maar oh jee, dat was superingewikkeld. Het meisje dat mij hielp, had geen idee. Zij haalde er een moderngebrilde man bij. Die had ook geen idee, maar zei meteen dat hij er niet aan begon. Toen ik voorzichtig tegenstribbelde, zei hij ferm dat er een post.nl-sticker op de zakken zat en dat hij daar dus niets mee van doen had.

Daarop zei ik dat ik deze zakken altijd mee terugstuurde via DHL, waarop hij kwaad werd en zei dat hij ze nu helemaal niet meer accepteerde en dat ik niet meer welkom was in de toekomst in zijn zaak. Huh? Als ik dat al van plan was geweest, dan nu zeker niet meer. Maar het leek mij een redelijk overtrokken reactie.

Thuisgekomen natuurlijk wel geklaagd bij DHL (zonder resultaat) en bij Nespresso, die het allemaal gingen opnemen met DHL, want het is zeker wel de bedoeling dat het afhaalpunt de recycle zakken inneemt. Gezien alle klachten die ik over DHL lees vrees ik voor het resultaat van deze terugkoppeling. Maar goed, ik had mijn gal kunnen spuwen en dat is ook wat waard.

In de recensies van het afhaalpunt zag ik een paar keer langskomen dat het personeel ‘onvriendelijk’ en ‘snel op zijn tenen getrapt’ is. Dat klopt helemaal met mijn ervaring vandaag. Misschien heeft de moderngebrilde man toch een korter lontje dan ik.

Nederland-Duitsland

Wat een heerlijk weekeind. Vriendin B uit Hamburg kwam naar Delft. Wij leerden elkaar in 1994 kennen in AustraliĆ« waar onze mannen op een congres waren. En terwijl zij allemaal saaie praatjes moesten aanhoren (en zelf houden) maakten wij samen de buurt onveilig in een gehuurde auto. Die we ook nog kwijtraakten in een parkeergarage. En wij maar zoeken totdat we aangifte van diefstal wilden doen. Toen bleek dat er een blok verder precies zo’n zelfde parkeergarage was… Links rijden was ook lastig, maar gelukkig was het niet al te druk op de weg.

Sindsdien ontmoeten we elkaar elk jaar, de ene keer in Delft en de andere keer in Hamburg. En na 26 jaar is het nog altijd bijzonder om elkaar weer te zien. Het gaat altijd om het bijpraten en wat we daaromheen doen, maakt niet zo veel uit. Deze keer wat gewandeld en lekker gegeten. De tijd vloog voorbij en nu zit zij alweer in de trein terug naar Hamburg. Maar volgend jaar zien we elkaar weer en in de maanden daartussen is de mail en de app er om van elkaars leven op de hoogte te blijven.

Weerwolven

Totaal gevloerd door de hittegolf. Hoewel het met de ventilator prima te doen is op zolder, heb ik de rest van de tijd voornamelijk amechtig op de bank gezeten. Te warm voor buiten, maar binnen te warm om iets te doen.

Gelukkig hadden we onze tijdens-corona-de-sociale-contactenonderhoudende-bezigheid weer opgepakt: weerwolven per Whatsapp. Weerwolven is een gezelschapsspelletje dat je ook uitstekend via WhatsApp blijkt te kunnen spelen. Zo vermaakten wij ons vanaf begin april tot de versoepeling van de lockdown eind mei iedere week met een potje weerwolven. Start op woensdag om 21 uur en dan in een uurtje de eerste ronde (of soms ook de 2e) spelen. De volgende dag om 21 uur de volgende ronde en zo verder. Meestal was het vrijdagavond afgelopen.

Een spelletje waarbij veel gelachen wordt en iedereen elkaar verdacht probeert te maken. Want wie zijn de weerwolven en wie zijn slechts onschuldige burgers? Het was een prima manier om de lockdownsaaiheid te overleven. En nu dus weer om de hittegolfvermoeidheid te doorbreken. Wel jammer dat het deze keer na 1 ronde al afgelopen was. Door puur geluk kwam de groep er razendsnel achter dat vriendin K en ik de 2 weerwolven waren. Volgende keer beter!

Hittegolf

Het was vandaag zo warm in mijn kantoortuin dat ik de middag vruj-af heb genomen. Maar omdat die uren volgende week weer ingehaald moeten worden en de vooruitzichten tropisch zijn, heb ik een ventilator aangeschaft.

Eigenlijk wilde ik een leuke retro bij de Hema kopen. Ik had hem bij Wieneke gezien. Maar hij maakte een beetje te veel geluid om prettig bij te werken. Dus het is een saaie van de BCC geworden. Maar wel lekker koel!

Zomaar een dinsdag

Na mijn culinaire vrijdag werd het stil. We moesten uitbuiken. Maar inmiddels is het alweer dinsdag en gaan we vanavond met vriend Bas uit eten. Ja, je moet toch in vorm zien te blijven. En we hebben een inhaalslag te maken van een aantal maanden.

Maar eerst riep onze hartelap Ouranos dat zijn harde brokjes bijna op zijn. Aangezien O op leeftijd is en zijn nieren niet optimaal meer functioneren, betekent dat een loopje naar de dierenarts om eiwitarm voedsel te kopen. Volgens de dierenarts levert hem dat zeker een extra levensjaar op, dus kleine moeite, groot plezier.

Onderweg kwam ik langs het mini-jachthaventje bij de (zuidelijke) Kolk. Altijd gezellig, water en bootjes. Daarna viel mij oog op een wel heel mooie reclame voor Delft op een busje.

En thuisgekomen lagen onze medailles van de Alternatieve Vierdaagse in de brievenbus. Gegraveerd met naam en toenaam en dat we ieder 60 kilometer per dag hebben afgelegd. Oh nee, het was iets minder allemaal. En ook niet gegraveerd. Toch niet gek op zomaar een dinsdag.

Alternatieve Vierdaagse – dag 3

Omdat ik een kantoordag had, was het plan dat Pieter zich daar aan het eind van de middag zou melden. De wandeling van de derde dag leidde naar huis. Via de kortste weg is dat 6,5 kilometer, dus er moest een beetje om gelopen worden. Gelukkig had ik tussen de middag al gelunchwandeld met mijn team: rondje rond de plas van Reef, toch al gauw 3 kilometer šŸ˜€

De waardeloze wandelapp klapte er dit keer al op het eerste kruispunt bij De Stichting uit, dus we liepen gewoon maar zelfstandig. Een paar woonwijkjes door die ik nog niet gezien had en waar autobezit bijzonder belangrijk is. Getuige de tweede auto die in de voortuin geparkeerd stond. We passeerden een eenzaam bordje van een onbekende gele wandeling, een hart in de Dorpsstraat van Nootdorp en een schattig bruggetje.

Het laaste deel van de tocht was bekend terrein, het vertrouwde Delftse Hout. Langs het schattige huisje waar ik later wil gaan wonen en alweer thuis. Om de kok te ontlasten gingen we eten bij Einstein waar in de gang nog een Ć¼berschattig fonteintje hangt geknipt voor in dat huisje.

13 kilometer op de teller. Nog Ć©Ć©n dag te gaan.

Alternatieve Vierdaagse – dag 2

Vandaag meer een stadse route uitgezet. We liepen eerst de Markt over waar het best weer druk is. Een toeristische koets kruiste ons pad.

Daarna naar de andere kant van het spoor en door de Hof Van Delft, een gewilde jaren-30 wijk, naar het Wilhelminapark. Een prachtige, grote treurwilg en twee beelden troffen mijn oog en het oog van de camera.

Onder de Provincialeweg door en langs de aanleunwoningen waar mijn oma – nadat opa was overleden – vanaf eind jaren 70 tot halverwege de jaren 90 heeft gewoond. Jeugdsentiment.

Daarna wat meer naar buiten naar een relatief nieuwe wijk, Harnaschpolder. Voor deze wijk is een aantal bruggen ontworpen met bijzondere leuningen. In de leuningen zijn teksten verwerkt over geschiedenis en landschap. We kwamen ook een paar bankjes tegen met dergelijke teksten.

En toen klapte de wandelapp eruit šŸ˜¢. Verdwenen de afgelegde 5 kilometer. Gelukkig bleek thuisgekomen dat je de afgelegde afstand ook handmatig kunt invoeren.

Voort ging het langs een landelijk gelegen pad. Zo landelijk dat er een aap in de achtertuin van een van de huizen woont. En natuurlijk liepen we (zonder route inmiddels) ook nog een keertje dood.

Uiteindelijk kwamen we bij het station uit. Op de foto zie je – als je je best doet – het nieuwe station en het oude gebroederlijk naast elkaar. Een zee van bloemen bij het terras van het restaurant dat in het oude stationsgebouw is gevestigd. Wel een verschil met de spuuglelijke letters die aangeven dat er naast het oude en het nieuwe station een studentenhotel is verrezen. En door liepen we naar huis šŸ˜€. 10,5 kilometer! Morgen weer.