Mijn wekker

Eeuwen geleden beloofde ik vriendin L dat ik tekst en uitleg zou geven over mijn wekker (teruglezend moet dat op FB zijn geweest, in het oude blogje beloof ik het min of meer aan Emie en Aleida). In elk geval: belofte maakt schuld.

Mijn wekker is dus elke dag een ander liedje. Het fijne daarvan is dat ik meteen weet welke dag het is. En om dat laatste nog iets gemakkelijker te maken, moet het liedje van de dag de naam van die dag in zijn titel of in de eerste zin hebben. Daar komen ze dan.

Maandag

Dinsdag

Ik heb ook een versie van de Rolling Stones, die is ook mooi. Af en toe wissel ik.

Woensdag

Dit prachtige liedje begint met de zin:

“Wednesday morning at five o’clock
As the day begins”

Bij mij gaat de wekker gelukkig iets later…

Donderdag

Ik heb de versie zonder de intro. Dus die begint meteen met:

“All of my life I’ve tried so hard
Doing my best with what I had”

Vrijdag

Na donderdag wel een saaie titel, maar het liedje is geweldig.

Zaterdag

Wel een beetje bruut wakker worden, maar gelukkig is het weekeind.

Zondag

En dan begint het allemaal weer opnieuw. Behalve in de vakantie, dan kies ik meestal voor een heel ander liedje dat elke dag weer zegt dat het vakantie is. Maar het hoeft niet per se over vakantie te gaan. Hoewel dat ook wel grappig zou zijn. Ik ga er eens over denken. Misschien deze: “Veertien dagen, het leek een week!”

Oorlog

Vandaag kwam hij (min of meer toevallig) langs in een playlist: Rod McKuen met Soldiers who want to be heroes uit 1971. Hoe actueel wil je het hebben?

Refrein:
Soldiers who wanna be heroes
Number practically zero
But there are millions
Who wanna be civillians (2x).

Come and take my oldest son
Show him how to shoot a gun
Wipe his eyes if he starts to cry
When the bullets fly.

Give him a rifle, take his hoe
Show him a field where he can go
To lay his body down and die
Without asking why.

Refrein (2x).

Sticks and stones can break your bones
Even names can hurt you
But the thing that hurts the most
Is when a man deserts you.

Don’t you think it’s time to weed
The leaders that no longer lead
From the people of the land
Who’d like to see there sons again.

Refrein (2x).

God if men could only see
The lesson taught by history
That all the singers of this song
Cannot write a single wrong.

Let all men of good will
Stay in the fields they have to till
Fill the mouths they have to fill
And cast away their arms.

Refrein (5x).

Bron: https://muzikum.eu/nl/rod-mckuen/soldiers-who-want-to-be-heroes-songtekst

Na-de-vakantieblues

Na twee heerlijke weken zonder wekker moest ik er gisteren weer aan geloven. Dat viel nog niet mee. Werken is een ding, maar het bijbehorende vroege opstaan is iets heel anders.

Mijn wekker is een muziekje. Normaal gesproken heb ik altijd elke dag een liedje over die desbetreffende dag. Op maandag is dat bijvoorbeeld ‘I Don’t Like Mondays’ van The Boomtown Rats. Maar na een vakantie zet ik de eerste week/weken meestal deze op:

Als ik op een gegeven moment terugkeer naar de dagdagelijkse liedjes, ben ik kennelijk weer aan het gewone werkleven gewend.

Alweer thuis

Vandaag hadden we in Valkenburg (L) moeten zijn voor het tweede deel van onze wandelvakantie. Vanwege overstromingen is dat geannuleerd en dat is heel erg jammer, maar volkomen begrijpelijk. We gaan even bekijken hoe we deze week verder gaan inrichten. Er valt vast nog wel wat te wandelen vanuit onze luxe B&B in Delft 😀

Gisteren hebben wij de dag deels doorgebracht op de Mookerhei. mijn ouders gingen daar in 1953 een paar dagen op huwelijksreis. Er spookt en meteen weer twee liedjes door mijn hoofd: Jan Klaassen De Trompetter én Op de grote, stille heide. Allebei niet fijn als oorwurm 😫. Maar los daarvan was het een mooie en heuvelachtige wandeling. Een deel ging over het Pieterpad

Overal rondom Nijmegen kom je de Tweede Wereldoorlog tegen. Veel borden met foto’s en een stukje geschiedenis. En dat blijft indrukwekkend. Wij kunnen daar nu in vrijheid lopen dankzij al die jonge soldaten die dat met hun leven hebben moeten bekopen.

De tocht eindigde in Molenbeek. Daar pakten we de Arrivatrein naar Nijmegen. Onze rugzakken waren er ook veilig aangekomen.

Vandaag nog een bezoekje aan het Valkhof, een museum waarin de Romeinse geschiedenis van Nijmegen tentoongesteld wordt. Er was ook een interessante tijdelijke tentoonstelling over de pestepi- en pandemieën. In deze tijd extra indrukwekkend. En ook in de 14e eeuw waren er al complottheorie om de pest te verklaren. De mensheid is nog niet veel opgeschoten als je het goed bekijkt,

De pest gesymboliseerd

Nijmegen – Berg en Dal

De eerste echte wandeldag van onze vakantie! Gisteren telt niet helemaal mee, dat was vooral een reisdag. Aangekomen in Nijmegen hebben we een stadswandeling gemaakt met uitbreiding langs de Waal. Maar dat was toch vooral een beetje inlopen.

De weerberichten deden het ergste vermoeden. En telkens als ik wakker werd, hoorde ik de regen tegen het raam kletteren. Maar tot mijn verbazing was het vanmorgen droog. En eigenlijk bleef dat de hele dag zo. Af en toe een beetje gespetter en één keer een echte bui. Gelukkig was dat rond lunchtijd, dus een goed moment om even te schuilen en een omelet te eten.

De enige beperking was dat we niet door de uiterwaarden konden lopen. Die stonden redelijk blank. Dan maar over de dijk, ook mooi.

Een paar plaatjes voor een indruk van het landschap. Inmiddels zitten we in Berg en Dal in een hotel. En zing ik steeds over de postkoets die door berg en dal gaat.

Cadeautje

Alweer een cadeautje van mijn werkgever 😀. En ze hebben zichzelf overtroffen dit keer. Geen loftrompetjes die nog steeds niet meer dan een klein groen puntje laten zien, geen badmutsen, zelfs geen bos tulpen. Nee, deze keer is het echt superleuk. Leuker zelfs dan het kerstgeschenk (een JBL boxje).

Maar wat is de reden dat we alweer een cadeautje kregen? Ik zie het als een goedmaakgeschenk. Vanaf maandag gaan we met MS Teams werken. En het notitieboekje is bedoeld om je vragen in te noteren 🤣🤣. Need I say more? Ik zet de rustgevende muziek maar vast op.

Julien Clerc

Julien Clerc heeft vandaag een nieuwe CD uitgebracht: Terrien. Hij duurt maar 37 minuten, maar voorlopig heb ik hem toch op endless repeat staan. Net zo lang totdat ik de liedjes en de volgorde helemaal uit mijn hoofd ken.

Misschien is er wel weer een nummer bij dat ik als wekker kan gebruiken. Ik heb tijden lang onderstaand nummer als doordeweekse wekker gehad.

Travailler c’est trop dur.

Momenteel heb ik elke dag een ander lied, waarin de dag van de week genoemd wordt. Dat is handig, want dan weet je bij het wakker worden meteen wat er op het programma staat.