Alternatieve Vierdaagse – laatste dag

Het is alweer even geleden, maar afgelopen vrijdag liepen we de laatste etappe van onze Alternatieve Vierdaagse. Om rustig te beginnen gingen we per trein naar Den Haag om bij Bever inkopen te doen. Pieter moest nog een jas hebben en ik was op zoek naar een wandelbroek. Broek was lastig, maar gelukkig vond ik veel andere dingen die echt nodig heb. Waaronder een reuze handig, onmisbaar, liefde-op-het-eerste-gezicht rugzakje.

Het schattige rugzakje

Daarna was het lunchtijd. Gelukkig wisten we een leuk Italiaans restaurant aan het Noordeinde waar het goed eten is. Ik ben wel meteen genezen van mijn wens om nog eens in Den Haag te gaan wonen. Ondanks de leuke huizen die ik he. Gezien. Het is dat ik me niet snel erger (kuch), maar het was vrij dramatisch snobistisch wat daar ook zat te lunchen.

De Italiaan
Een van de leuke huizen…

En toen begon de terugreis, want we gingen naar huis wandelen. Omdat de waardeloze prul wandelapp het nu helemaal had begeven, liepen we een beetje in het wildeweg. Eerst hartje Den Haag waar mijn oog natuurlijk toch weer getrokken werd door giraffen in een etalage. Hoewel ik ze al 30 jaar niet meer verzamel, ben ik zeer getraind op vlekken met een lange nek.

De girafffen

De rest van de route was niet echt heel bijzonder. Via Rijswijk en het Wilhelminapark naar Delft. Kort samengevat: lekker gewandeld.

Alternatieve Vierdaagse – dag 3

Omdat ik een kantoordag had, was het plan dat Pieter zich daar aan het eind van de middag zou melden. De wandeling van de derde dag leidde naar huis. Via de kortste weg is dat 6,5 kilometer, dus er moest een beetje om gelopen worden. Gelukkig had ik tussen de middag al gelunchwandeld met mijn team: rondje rond de plas van Reef, toch al gauw 3 kilometer 😀

De waardeloze wandelapp klapte er dit keer al op het eerste kruispunt bij De Stichting uit, dus we liepen gewoon maar zelfstandig. Een paar woonwijkjes door die ik nog niet gezien had en waar autobezit bijzonder belangrijk is. Getuige de tweede auto die in de voortuin geparkeerd stond. We passeerden een eenzaam bordje van een onbekende gele wandeling, een hart in de Dorpsstraat van Nootdorp en een schattig bruggetje.

Het laaste deel van de tocht was bekend terrein, het vertrouwde Delftse Hout. Langs het schattige huisje waar ik later wil gaan wonen en alweer thuis. Om de kok te ontlasten gingen we eten bij Einstein waar in de gang nog een überschattig fonteintje hangt geknipt voor in dat huisje.

13 kilometer op de teller. Nog één dag te gaan.

Alternatieve Vierdaagse – dag 2

Vandaag meer een stadse route uitgezet. We liepen eerst de Markt over waar het best weer druk is. Een toeristische koets kruiste ons pad.

Daarna naar de andere kant van het spoor en door de Hof Van Delft, een gewilde jaren-30 wijk, naar het Wilhelminapark. Een prachtige, grote treurwilg en twee beelden troffen mijn oog en het oog van de camera.

Onder de Provincialeweg door en langs de aanleunwoningen waar mijn oma – nadat opa was overleden – vanaf eind jaren 70 tot halverwege de jaren 90 heeft gewoond. Jeugdsentiment.

Daarna wat meer naar buiten naar een relatief nieuwe wijk, Harnaschpolder. Voor deze wijk is een aantal bruggen ontworpen met bijzondere leuningen. In de leuningen zijn teksten verwerkt over geschiedenis en landschap. We kwamen ook een paar bankjes tegen met dergelijke teksten.

En toen klapte de wandelapp eruit 😢. Verdwenen de afgelegde 5 kilometer. Gelukkig bleek thuisgekomen dat je de afgelegde afstand ook handmatig kunt invoeren.

Voort ging het langs een landelijk gelegen pad. Zo landelijk dat er een aap in de achtertuin van een van de huizen woont. En natuurlijk liepen we (zonder route inmiddels) ook nog een keertje dood.

Uiteindelijk kwamen we bij het station uit. Op de foto zie je – als je je best doet – het nieuwe station en het oude gebroederlijk naast elkaar. Een zee van bloemen bij het terras van het restaurant dat in het oude stationsgebouw is gevestigd. Wel een verschil met de spuuglelijke letters die aangeven dat er naast het oude en het nieuwe station een studentenhotel is verrezen. En door liepen we naar huis 😀. 10,5 kilometer! Morgen weer.

Alternatieve Vierdaagse – dag 1

De echte Vierdaagse gaat niet door, maar dat vind ik helemaal niet erg. Zoals vriendin N al zei: “Dat is niks voor jou. Veel te massaal.” Liet ze nog buiten beschouwing dat ik echt geen 40 kilometer ga lopen. Per dag. Vier dagen lang.

Maar er is een leuk alternatief bedacht en dat past mij veel beter. Vier dagen lang elke dag een zelfgekozen afstand lopen op een zelfgekozen lokatie. Ik meldde mij aan en kreeg Pieter zo ver dat hij meeloopt. We doen de 10 kilometer, dus dat is na het werk goed te doen.

Vandaag de eerste dag. Je bleek zelf de route uit te moeten zetten, maar dat was niet heel ingewikkeld. Van knooppunt naar knooppunt. We begonnen vandaag min of meer bekend met een Delftse Houtwandeling. Maar toch kwamen we weer op plekken waar we niet eerder hadden gewandeld.

De route app bevalt wel op een paar kleine puntjes na, zoals een weggetje dat niet bestond en een bruggetje dat ik over het hoofd zag (oké, dat lag niet aan de app). Onderweg kwamen we koeien tegen, een bizonrat, een veldmuisje, paarden (niet op de foto allemaal), echte eenden en nepeenden en een clownsmasker.

Al met al was het uiteindelijk 13,2 km 🙀, maar we hebben lekker gewandeld. Morgen weer.

Rotterdam

Onze wandeling begon op Rotterdam CS en het plan was om naar Delft-Zuid (inmiddels heet dat station Delft Campus, maar daar kan ik niet aan wennen) te wandelen via Schiedam. Het laatste stukje zouden we dan weer per trein afleggen, want 20 kilometer leek mij wle het maximaal haalbare.

Vanaf Rotterdam Centraal liepen we eerst nog door bebouwd gebied, maar al snel werd het groener. Het pad werd een paadje dat over oud spoor liep. Na 10 jaar in Rotterdam gewoond te hebben, was dit volledig nieuw voor mij!

Langs het Marconi plein en de Merwehaven (beide niet echt fotowaardig) liepen we al drie kwartier achter op mijn schema. Gelukkig was nog wel genoeg horeca open om ons van een stevige lunch te voorzien.

En verder ging het door Schiedam met een grappig zitbad, langs molens, veel distilleerderijen en een schip in het kabouterthema van deze vakantie. Schiedam is echt een leuk stadje! Via een park met veel educatief materiaal waaronder een insectenhotel liepen we over een wandelpad voor konijnen het weide groene land tussen Schiedam en Delft in.

En toen werd het pas echt kilometers vreten 😀. Door een kleine navigatiefout mijnerzijds liepen we oeverloos lang langs de Schie. Zo lang dat we de afslag naar Delft Zuid misten en zodoende nog 5 kilometers extra op de teller hadden toen we thuis aankwamen.

Gelukkig was het na een verfrissende douche heerlijk om op de hoek bij Lakila te eten. Onze vermoeide spieren haalden dat nog net.

Haarlem

Donderdag was het bar en boos, dus werd er een thuispuzzeldag ingelast. Gelukkig had Pieter een puzzel van zijn werkgever gekregen van een van de TU-gebouwen. Ze dachten kennelijk dat hij die reuze mist.

Vrijdag was het gelukkig weer goed wandelweer. Op naar Haarlem waar we net rond lunchtijd aankwamen 😀. Na kroketten (ik) en een omelette (Pieter) kon de wandeling beginnen. Er stond weer 16 kilometer op het programma.

Het was een mooie tocht! Via het Bolwerkplantsoen en het Kenaupark (no comments) naar de landgoederen Duinvliet en Elswout. Wat veel groen zo dichtbij de binnenstad.

We kwamen onderweg van alles tegen: een kabouterhuisje, een spoorweghek, schattige zwaantjes, heel veel prieeltjes en andere huisjes, een grote slak, een boom vol elfenbankjes. Het hield niet op. Terug langs de Spaarne en de drukke, gezellige stad weer in.

Met een vertraagde trein weer terug naar huis waar we een welverdiende borrel dronken met de buren 🥂🍾

Dagje Leiden met regen

Het weer was niet erg veelbelovend, dus we begonnen vandaag met een bezoek aan het Von Sieboldhuis op het Rapenburg in Leiden. Jammer genoeg wss de vaste collectie nauwelijks te bewonderen. Er was maar een klein kamertje toegankelijk, de grote panoramakamer en de kelder waren gesloten. De tentoonstelling over katten in de Japanse kunst was wel interessant. Die ontzettend lelijke zwaaiende kitschkatten (meneki neko) blijken gelukskatten te zijn. Het opgeheven rechterpootje brengt rijkdom en geluk, maar is het linkerpootje opgeheven, dan brengt dat klanten binnen. En hoe hoger het pootje hoe groter het geluk. Of hoe meer klanten natuurlijk.

Na deze enerverende indrukken en een lunch bij Pardoeza, dat al heel lang geen Pardoeza meer heet, maar ik kan niet wennen aan die nieuwe naam, was het droog en kon er gewandeld worden!

De wandelzapp had een mooie tocht voor ons in petto via de binnenstad – waar ik een van de vele muur gedichten fotografeerde – naar de Leidse Hout. Geboren en getogen in Leiden was het volgens mij de eerste keer dat ik daar wandelde 😀. Langs Oud Poelgeest, een statig landgoed waar Herman Boerhave (van het Museum Boerhaave) nog heeft gewoond.

Het laatste stukje naar het station toch nog kleddernat geregend, maar het was een leuk dagje.

Wandelen in Utrecht

Vandaag was de echte test van de nieuwe wandelapp. We vertrokken gewapend met mondkapjes per trein naar Utrecht. Het was even lastig om het begin van de wandeling te vinden. Dat kwam doordat we op Utrecht Centraal niet goed snapten of we de Jaarbeurszijde of de centrumkant moesten hebben. De beschrijving hielp niet echt en het blauwe bolletje op de kaart deed het niet. De verklaring bleek uitermate simpel: de wandeling begint bij station Utrecht Overvecht. Gelukkig ben je daar met de trein in 5 minuten 😀.

Een leuke wandeling en de app loodste ons perfect over paden en langs weggetjes. We kwamen langs diverse forten van de Hollandse Waterlinie. En op een bankje knaagden we een meegebracht broodje weg. Op horeca durfden we toch nog niet helemaal te rekenen. Bijna aan het einde van de wandeling was er toch nog een zelfbedieningshutje waar je koffie van Maria kon gebruiken. Dat hebben we maar aan ons voorbij laten gaan, evenals de voetmassage. Bij station Overvecht zat een knus cafeetje waar ze lekkere koffie voor Pieter en gemberthee voor mij hadden. Even uit puffen van wel 16 kilometer wandelen. We zijn niet echt in prima vorm. Misschien hadden we de voetzolen toch even moeten laten masseren? Nou ja, rustig zitten en van de thee genieten doet ook wonderen. Daarna de mondkap weer op en terug naar Delft.

Vakantie in eigen stad

Omdat we nog niet willen vliegen en omdat Pieters summerschool niet doorging, hebben we een weekje Montpellier (30 graden, stralend weer) ingeruild voor een weekje Delft (18 graden, storm en regen). Maar: het hotel is fantastisch!

Vandaag een nieuwe wandelapp getest (wandelzapp) en die blijkt wel oké. Je kunt er erg gemakkelijk wandelingen mee zoeken. Dat werkt echt stukken beter dan met Route*you. De route is vervolgens goed te volgen met behulp van het gedownloade kaartje. Ik moet alleen nog even uitzoeken hoe de GPS precies werkt. We gaan de app volgende week in onbekende omgeving gebruiken. Eens kijken of het dan ook zo gemakkelijk gaat, want in Delft is het wel een thuiswedstrijd.

We liepen een rondje Kolk en ik kon toch nog wat grappige dingen fotograferen, die ik niet eerder zag.

De rest van ons programma: straks naar de film en daarna uit eten: best wel leuk, vakantie!

De Vries van Heijstplantsoen. Genoemd naar de burgemeester met de langste ambtstermijn van alle Delftse burgervaders, namelijk van 1872 tot 1910.
Ook de TU Delft is rookvrij!
Huh, TU Delft is toch rookvrij?
Lantarenpalen uit diverse tijdperken.
Voor het eerst zie ik er ook daadwerkelijk eenden zitten. Het werkt toch.

Losse draadjes

Is dat lang geleden! Eigenlijk was ik de hele blog alweer vergeten, totdat vriendin L mij erop wees. En omdat ik een beetje inspiratieloos ben, grijp ik even terug op twee oudere blogjes: deze en deze.

Op een nieuwe wandeling langs dat vreemde beest, zag ik plots dit bord staan. Ik concludeer dat vriendin B waarschijnlijk toch gelijk had: het moet een kikker zijn. Woonplaats: De Kikkerplas

Het tweede losse draadje is het vestje. Ik heb het in elkaar gezet met veel gezucht en toen bleek het niet te passen. Ik zal jullie de details besparen. Bijgaand een foto waarop ik de veel te lange mouwen nog een beetje heb opgebonden. Maar het is ook gewoon voor iemand die twee zo dik is als ik. Het was maat medium….ik werd er enorm chagrijnig van en binnenkort verdwijnt het naar de Kringloopwinkel, het Leger des Heils, de zak van Max of waar ze het ook maar willen hebben.