Uitkijkplek

Eén van mijn favoriete spots tijdens een (lunch)wandeling is net tegenover de Oostpoort aan de andere kant van de Schie. Daar, precies op één plek, kan je de torens van maar liefst vijf markante Delftse gebouwen zien. Ik geef toe: je moet het weten, maar als je een beetje inzoomt op de foto is het echt wel duidelijk. Op de tweede foto is de Lutherse Kerk beter te zien en op de eerste foto zie je de tweede toren van de Maria van Jessekerk. Ik kon niet goed kiezen.

Van links naar rechts Oostpoort, Maria van Jessekerk, Lutherse Kerk, Oude Kerk en Nieuwe Kerk

Sneeuw of modderpoel

Zo heb je een prachtige witte wereld, zo is het een modderpoel. Toch maar op pad voor een ommetje en dat goed had ik heel getimed, al zeg ik het zelf. Ik had namelijk een leuke ontmoeting vlakbij huis. Emie heeft daar al over geblogd. De wijnboer had mij nota bene al van verre herkend 😀.

Het Wilhelminapark heb ik maar links (of eigenlijk rechts) laten liggen. Ik heb liever sneeuw dan modder. Maar nog liever heb ik de aangekondigde lente die komend weekend schijnt te beginnen.

Sneeuwwandeling

Het is vandaag waarschijnlijk de laatste dag dat het kan, dus nog even een lekkere sneeuwwandeling gemaakt. Mijn haarband was net klaar, dus die kon ik meteen even testen.

De educatieve picknicktafel was besneeuwd en kunstzinnig bepoteld.

Op sommige plekken was het spekglad, maar we zijn staande gebleven. En de mooie plaatjes lagen wel voor het oprapen.

Weer thuis – een beetje oververhit door de haarband – lonkt een lekker kopje koffie met echt heel erg lekkere macarons. Dat smaakt naar meer.

Regenwandeling

Vergeten naar het weerbericht te kijken, dus halverwege mijn ommetje ging het regenen. Gelukkig ben ik niet van suiker en had ik een goede, waterdichte jas aan. Als beloning kreeg ik een mooie regenboog te zien. Even later, op een iets fotogeniekere plek, was hij al aan het vervloeien. De ronde kerk – de Pastoor van Arskerk – is niet meer in gebruik en verkocht. Binnenkort start de bouw van 16 appartementen. Wat een leuke project! Het heet Pastorale Delft. Bijna jammer dat ik geen verhuis plannen heb momenteel.

Educatieve picnictafel

We liepen vandaag onze vaste wandeling eens andersom. En omdat ik het richtingsgevoel van een blinde cavia heb, leek het compleet nieuw allemaal.

Dus toen Pieter bijna aan het einde van de wandeling bij de Papaver vroeg: “Hee, is dat nieuw?” riep ik meteen “Nee hoor, staat er altijd al, maar we komen nu van de andere kant.”

Maar dichterbijgekomen bleek het wel degelijk nieuw te zijn. Wat leuk zo’n tafel met allerlei leerzaams aangaande de natuur 😀. Het was te koud om alle leerzame delen te lezen, maar dat komt nog wel een keer.

Modderige toestand

Gisteren was het echt superlekker wandelweer. Opgewekt togen wij de Delftse Hout weer in. Het was een beetje jammer dat mijn hoge wandelschoenen een paar jaar gelden opeens kaduuk waren en ik nog geen nieuwe heb aangeschaft. De paden waren zo modderig dat ik kniehoog de spetters terugvond. Mijn sokken waren ook behoorlijk vies dankzij die lage schoenen. Toch maar eens werk gaan maken van een paar nieuwe.

Terug zijn we maar via een asfaltweg dwars door de Noordpolder gelopen. Dat wil zeggen tussen de kassen door. De Noordpolder is een glastuingebied waar de ondernemers proberen zo duurzaam mogelijk te werken. Ze gebruiken zonne-energie en aardwarmte zoveel als mogelijk is. De producten die zij hier kweken zijn potplanten, bloemen en groentes. Weer wat geleerd!

Wandeling over de TU-campus

Ik ben een beetje druk geweest en de blog is er bij ingeschoten. We make ook niet echt veel mee in deze tijd. Vroeg de gordijnn dicht en de kaarsjes aan, zal ik maar zeggen.

Maar vorige week hebben we nog door de TU-wijk gelopen. Het wordt daar steeds mooier en gezelliger. Een paar foto’s om dat te illustreren.

3x3x3

Is 27 jaar getrouwd. Gisteren om precies te zijn. En het was bijna net zulk mooi weer als 27 jaar geleden. Toen konden we in de stralende zon vanuit huis naar het stadhuis wandelen en vervolgens naar de Lutherse kerk. Onderweg mooie foto’s bij de Oude Kerk. Het was een supermooie dag.

Gisteren hebben we maar weer een rondje Delftse Hout gewandeld, een boomkabouter gespot en teruggedacht aan onze totaal verregende huwelijksreis in Luxemburg.

’s Avonds bezorgde Elea een overheerlijk 4-gangendiner bij ons thuis. Zo kun je zelfs in de lockdown van je trouwdag genieten 😀.

Lockdowngewoonte

Met de hernieuwde lockdown heb ik mijn oude gewoonte weer opgepakt van het dagelijks wandelen in het Delftse Hout. Vandaag was het wel heel erg lekker weer en omdat ik niet hoefde te werken, is het een groot blokje om geworden.

Heerlijk om zo vanuit huis de natuur in te lopen. Nou ja, binnen 10 minuutjes ben je er. Zeker nu de voordelen van in het centrum wonen even grotendeels geblokkeerd zijn, geniet ik er extra van.

Van Vorden naar Zutphen, dag 3 en 4

Dag 3 en 4 kunnen wel in één blogje. Het was veel wandelen 😀. Eerst met het boemeltje naar Vorden en van daaruit naar Zutphen teruglopen met een overnachting in Bronckhorst. Dat is een soort openluchtmuseum met een herberg waar je kunt eten en slapen. Verder is er weinig te beleven.

Het was lekker weer om te lopen, niet meer zo bloedverziekend heet als dinsdag 🌞. We liepen door een heel ander landschap ook. Veel bos, maar ook maïsvelden en weiland. Regelmatig moesten we beekjes en sloten oversteken. Hoewel die vaak maar halfvol water stonden, namen we voor de zekerheid toch maar de bruggetjes of in geval.van de IJssel de veerpont.

En zo stapten we 30 uur later hetzelfde hotel in Zutphen weer binnen. Maar wij zijn niet meer precies hetzelfde als toen. 40 kilometers in de benen en mooie ervaringen rijker.